Motosiklet Tutkusu

 Siz hiç motosiklet kullandınız mı? Motosiklet, rüzgarla aynı mekanı paylaşmanın adıdır bence. Motosikletin gazına yüklendiğinde rüzgar,sana bir “hoş geldin” çeker,yol boyunca sağında solunca uçuşan seslerle  konuşur durursun.

 Ama rüzgarla sadece kısa süreli yoldaşlık yapabilirsin, eğer rüzgar gibi davranırsan, O’nun gibi esmeye kalkarsan vay haline... O zaman seni bir ceza bekliyor. Bu ceza ya o an kesilir veya deftere yazılıp,mutlaka bir gün rüzgarın kardeşi hız, acısını çıkarıverir. O’nun için usta motosikletçiler, “Rüzgara yoldaşlık et,ama rüzgar olmaya kalkma” derler..

  Motosiklet deyince benim aklıma Che Guevara’nın “Motosiklet Günlüğü”  gelir.

  Hatırlayacaksınız,bu günlüklerin filmi de çekildi..  Zengince bir ailenin tıp fakültesinde okuyan zıpır oğlu Che, Arjantin’den başlayan yolculuğunu Güney Amerika’nın bataklık ve balta girmemiş ormanlarında tamamladığında artık bir Devrim yolcusudur.. Hayatı,insanları motosiklet yolcuğunda tanımıştır. İşkence gören Komünistleri,sendika için mücadele veren tarım ve maden işçilerini,bir tas çorbaya çalışan köylüleri,cüzamlıları,her türlü yoksulluğu görür Che. Arjantinli şımarık çocuk, artık bir Devrim öncüsüdür.

  Rüzgara ortak olan Motosiklet ve yelkenli gibi araçlar,insanın hayatını böyle değiştiriverir işte…

   Dünyada motosiklet için artık yüzlerce etkinlik uyduruldu. Paragöz-cingözler, aklın hayalin gelmeyecek yerlere motosiklet turları düzenleyip para kazanırlar. Ama en iyisi  motosiklete atlayıp gönlünce “Her ağaç gördüğün yerde durup” gezip dolaşmaktır. Özgürlük bu olsa gerek değil mi? (benim fikrim tabii) 

   Ülkemizde insanların temel karakteri bilindiği gibi risk almamaktır.(Bilindiği gibi diyorum.Riskin tehlikeli olduğu,önce ailede,sonra okulda bizlere çok iyi belletilmiştir!)

 Asya Tipi Üretim Tarzı’nın getirdiği bir tembellik bizim ruhumuza işlemiş.Devlet bilir,babam bilir,öğretmen bilir..böyle gelmiş,böyle gitmiş bu işler..

  Motosiklet üreticileri bir araştırma yaptırmışlar,çıkan sonuç ilginç. Araştırmaya göre,Türkiye’nin yüzde 35’i motosiklet karşıtı, yüzde 23’ü de sevmiyor ve tehlikeli buluyor. Bu iki gruba göre,motosiklet kazalara yol açıyor..Oysa yine istatistiklere göre,Türkiye’de mevcut araçların yüzde 12’si kazalara karışırken,bu oran motosikletlerde yüzde 1,5.. Evet motosikleti sevmiyoruz. Yunanistan’da bin kişiye düşen motosiklet sayısı 100 iken,bu oran bizde 29..(Yunanistan’ın nüfusunun 10 milyon olduğunu unutmayalım)

      MOTOSİKLET DÜŞMANI MAGANDALAR…

 Motosiklet tutkunları İstanbul’da düzenlenen fuarda bir aradaydı. Bir kaç yıl önce başlattıkları kampanyayı ait slogan çok beğenilmiş,yine bu sloganla yollarına devam ediyorlar. “Asıl motosiklet kullanmamak çılgınlık” diyerek özellikle  yaz aylarında sahil ve dağ yollarına vuracaklar kendilerini..

 Motosiklet elbette bir otomobil değil.. kazaya yol açma oranı düşük.Ancak, ölüm oranı otomobile göre,16 kat daha fazla..

 Motosiklet kazalarının bir bölümü sürücü hatalarından kaynaklanıyor…bozuk yollarda ciddi  sorun.. Ama motosikletli yollarda yalnız adamdır ve bazı sürücüler  motosikleti bir düşman gibi görür.. kim onlar derseniz ? yolların hakimi magandalar..

  Motosiklete yol vermez,bariyerlere sıkıştırır. Hatta uçurum ve şarampolden yuvarlamaya çalışan psikopatlar vardır.Türkiye’de böyle pek çok cinayet işlendi.Birisi bile yakalanmadı,motosikletliler seri trafik katilleri tarafından katledildi.

   Motosikletinin tek kurtarıcısı başındaki kasktır. Eğer kaskı yoksa,cinayeti,ölümü kabullenmiş bir kurbandır O.  Türkiye’de  Trafik Yönetmeliği’ne göre,motosiklet sürücü ve yolcusu kask kullanmak zorunda.bu kuralın ihlali halinde ciddi bir para cezası uygulanıyor.       

  İstanbul’daki  fuarda bazı motosiklet firmaları yine “hız” üzerine kurdular tanıtım stantlarını. Yaşını başını almış motosikletçiler bu uygulamayı yanlış buluyor.Onlara göre, Hız değil motosikleti yaşamak önemli.. “Hızlı yaşa genç öl. Cesedin yakışıklı olsun” sözünü artık bu alemden silip atmak lazım..

  FAZIL SAY’I DİNLERKEN..

  Şimdi ne alakası var motosikletle Fazıl Say’ın diyeceksiniz, ama var.  O da rüzgarla yarışan kahramanlarından birisidir bu ülkenin.

  Bir özel eğitim kurumunun kuruluş yıldönümünde sahne alan Fazıl Say’ı dinlerken,O’nun piyano çalarken kendinden geçen haline hayran kaldım.  “Acaba hangi alemde geziyor şu anda “ diye aklımdan geçirdim.  Bir motosiklet üzerinde rüzgardan esinlenerek beste yaptığını düşündüm.

   Fazıl Say’ı,tanımıyorum ama, çabuk kızan,duygularını açığa çabuk çıkaran biri herhalde., Başka ülkelerde Fazıl Say,gibi parmak dansı yapan adamların eline keser,çekiç almasını kimse arzu etmez..Bizde  eline balta alsa ne olur canım(nasıl bir alemdeyim ben be..)  Kendi kendime söz verdim., Ege kıyılarında yapacağımız motosiklet yolculuğuyla ilgili belgesele, Fazıl Say’ın piyanosu eşlik edecek..